Biografia
Gilles Vigneault (urodzony 27 października 1928) to kanadyjski poeta, wydawca, piosenkarz i autor tekstów oraz nacjonalista i suwerenista z Quebecu. Dwie z jego piosenek są przez wielu uważane za nieoficjalne hymny Quebecu: „Mon pays” i „Gens du pays”, a jego wers Mon pays ce n'est pas un pays, c'est l'hiver (Mój kraj nie jest krajem, jest zima, z „Mon Pays”) stał się przysłowiem w Quebecu. Vigneault jest wielkim oficerem Orderu Narodowego Quebecu, kawalerem Legii Honorowej i oficerem Ordre des Arts et des Lettres.
Vigneault urodził się w Natashquan w regionie Côte-Nord w Quebecu.
Pisaniem wierszy zajął się już w czasie studiów w seminarium duchownym w Rimouskach, a do lat 50. XX w. publikował wiersze i pisał piosenki dla innych wykonawców. W 1959 roku założył wydawnictwo Les Éditions de l'Arc w celu dystrybucji swoich publikacji. Jego pierwszy zbiór, Étraves, został opublikowany w 1959 roku.
W 1960 roku Vigneault zadebiutował jako śpiewak w klubie L'Arlequin w Quebec City, po czym rok później odbył się udany koncert w Montrealu. W 1962 roku nagrał swój pierwszy album Gilles Vigneault i otrzymał Grand Prix du Disque od stacji radiowej CKAC z Montrealu. Jego reputacja wzrosła w Quebecu i poza nim wraz z sukcesem jego piosenki „Mon Pays” ze ścieżki dźwiękowej do filmu NFB The Snow Has Melted on the Manicouagan (La neige a fondu sur la Manicouagan) w 1965 roku.
Reputacja Vigneaulta jako autora tekstów i wykonawcy nadal się rozprzestrzeniała, a on stał się popularny nie tylko w Quebecu, ale także w angielskiej Kanadzie i Europie. Występował w najważniejszych kanadyjskich salach koncertowych, w tym w Place des Arts w Montrealu, National Arts Centre w Ottawie oraz w Massey Hall w Toronto. W Europie koncertował we Francji, Szwajcarii, Polsce, Belgii i Luksemburgu.
W połowie lat siedemdziesiątych Vigneault wziął udział w kilku ważnych wydarzeniach. 13 sierpnia 1974 r. 130 000 widzów zebrało się na Równinach Abrahama na Superfrancofête, gdzie Vigneault wziął udział w historycznym koncercie u boku Félixa Leclerca i Roberta Charleboisa. Koncert został zarejestrowany i wydany jako płyta J'ai vu le loup, le renard, le lion. Na koncercie z okazji Dnia Saint-Jean-Baptiste „Les 5 Jean-Baptistes” na Mont Royal w Montrealu 24 czerwca 1976 r. Gilles Vigneault wystąpił razem z Robertem Charlebois, Claude Léveillée, Jean-Pierre Ferlandem i Yvonem Deschampsem. Koncert ten został zarejestrowany i wydany jako 1 fois 5, który później otrzymał Grand Prix du Disque (nagrodę Charlesa Crosa).
Poglądy polityczne Vigneaulta nadal zdecydowanie opowiadały się za suwerennością narodową Quebecu. Podczas kampanii wyborczej w Quebecu w 2014 r. wspierał Partię Québécois.
Głównymi tematami pisarstwa Vigneaulta są Quebec i jego mieszkańcy, a także relacje międzyludzkie, miłość i życie codzienne. Vigneault zajmuje się także kwestiami środowiskowymi i pisze piosenki i opowieści dla dzieci.
Jego wspomnienia z dzieciństwa dotyczące wychowania zostały sfilmowane przez Michela Moreau na potrzeby filmu dokumentalnego A Childhood in Natashquan z 1993 roku (Une enfance à Natashquan).
Gilles Vigneault ma siedmioro dzieci: Michel, Louis, François (poeta i autor tekstów), Pascale, Guillaume (pisarz), Jessica (pianistka i piosenkarka) i Benjamin (perkusista).
Źródło: Artykuł „Gilles Vigneault” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
