Biografia
Bruno Coquatrix (5 sierpnia 1910, Ronchin, Nord - 1 kwietnia 1979) był francuskim producentem muzycznym, właścicielem i menadżerem Olympia Hall w Paryżu od 1954 aż do śmierci w 1979.
Coquatrix był po raz pierwszy znany jako autor piosenek i muzyki. Napisał ponad 300 piosenek, w tym Mon Ange (1940); Dans un coin de mon pays (1940); Clopin-clopant (1947); Cheveux dans le vent (1949), a także niektóre operetki. Był także impresario, reprezentując m.in. Jacques’a Pillsa i Lucienne Boyer.
Zanim w 1954 roku przejął Olympia Hall, największą salę muzyczną w Europie, zarządzał teatrem rozrywkowym Bobino. W 1956 roku, podczas przesłuchania „jutrzejszego numeru 1” w Olympia, Coquatrix, Lucien Morrisse i Eddie Barclay odkryli nieznaną śpiewaczkę kabaretową Dalidę. Następnie wystawił wszystkie osobistości epoki, m.in. Georgesa Brassensa, Jacquesa Brela, Gilberta Bécauda, Ewę Demarczyk, Johnny'ego Hallydaya, Violettę Villas, Édith Piaf, Annie Cordy, Charlesa Aznavour, Mireille Mathieu, Yves Montand.
Bruno Coquatrix był współzałożycielem wytwórni płytowej Disques Versailles.
Bruno Coquatrix był dyrektorem kasyna w Cabourg (Calvados) w latach pięćdziesiątych XX wieku i burmistrzem Cabourg od 1971 r. aż do swojej śmierci w 1979 r. Jego mandat jako burmistrza Cabourg skupiał się na rozwoju turystyki i nieruchomości oraz rozwoju miast siostrzanych Cabourg (+11 podczas jego kadencji).
Coquatrix była żoną Paulette Coquatrix.
Był drużbą Henriego Bettiego w 1949 r. i André Horneza w 1963 r., autorów C'est si bon. Coquatrix został pochowany na cmentarzu Père Lachaise (oddział 96). W listopadzie 2010 roku w Paryżu obok Olympia Hall otwarto nowo nazwaną ulicę „Rue Bruno Coquatrix”. W Calbourgu, gdzie był burmistrzem, jego imieniem nazwano plac w centrum miasta „Place Bruno Coquatrix”, a na środku placu stoi „Bruno Coquatrix Stèle”.
Źródło: Artykuł „Bruno Coquatrix” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
