జీవిత చరిత్ర
ఎక్స్ట్రైట్ డి వికీపీడియా, ఎల్ ఎన్సైక్లోపీడీ లిబ్రే.
జీన్-పియరీ బిస్సన్ ఈస్ట్ అన్ యాక్ట్యూర్ ఫ్రాంకైస్ నే లె 15 ఫిబ్రవరి 1944 à చారెంటన్-లె-పాంట్ (వాల్-డి-మార్నే), డిసెడే లే 12 డిసెంబర్ 1995 బ్యూన్ (కోర్టే'డి'డి' Issu d’un milieu modeste, Jean-Pierre Bisson naît le 15 février 1944 à Charenton-le-Pont (Val-de-Marne). డ్యూరాంట్ లెస్ అన్నేస్ 1960, ఇల్ ఎక్సర్స్ లే మెటియర్ డి'ఇన్స్టిట్యూచర్, మైస్ సెస్ కన్విక్షన్స్ యాంటీకాన్ఫార్మిస్ట్స్ ఎక్స్ప్రిమీస్ అవెక్ ఫౌగ్ మరియు వయలెన్స్ సే హెర్టెంట్ రాపిడ్మెంట్ లేదా కన్జర్వేటిజం డి ఎల్'ఎడ్యుకేషన్ నేషనల్. Il demissionne మరియు devient reporter-photographe Poor la maison de disques Pathé-Marconi. Le milieu du spectacle convient mieux à son temperament expansif et il decide de devenir comédien. Inscrit au cours Dullin, il a Jean-Pierre Darras, Jean-Paul Moulinot et Lucien Arnaud పోర్ ప్రొఫెసర్లు. జీన్-పియర్ బిస్సన్ డిబ్యూట్ మోడెస్టెమెంట్ సుర్ లా సీన్ డు థియేట్రే డి చైలోట్ డాన్స్ ఎల్'అగ్రెస్షన్ సూవి, ఎన్ 1966, పార్ డెస్ రోల్స్ ప్లస్ ఇంపార్టెంట్స్ డాన్స్ లెస్ జస్ట్స్ డి కాముస్ ఎట్ లే సైలెన్స్ డి లా మెర్ డి వెర్కోర్స్. Les bouleversements apportés par les événements de mai 1968 coincident avec son esprit contestataire et ses conceptions artiques novatrices. Il s'engage avec passion dans l'écriture et la mise en scène de différents spectacles tels que Le Matin rouge, La Passion en bleu, blanc, rouge et Sarcelles sur Mer, qu'il joue lui-même. Il interprète alors son ప్రీమియర్ రోలే au సినిమా, అన్ ఇంటెలెక్చుయెల్ డి గౌచే దేవేను ouvrier, frère de Marie-Jose Nat, dans Élise ou la Vraie Vie de Michel Drach. Nommé directeur du Center dramatique National de Nice en 1975, il monte des spectacles originalaux et controversés avant de quitter l’institution trois ans plus tard. ముస్సెట్, సార్త్రే, షేక్స్పియర్, జెనెట్, స్ట్రిండ్బర్గ్ ఓ లోర్కాను వివరించండి. Il poursuit également sa carrière d'acteur de second rôle dans Lily aime-moi avec Patrick Dewaere en 1975. Puis en 1982 Le Quart d'heure americain avec Gérard Jugnot. Il enchaîne avec Jacques Rouffio, le réalisateur de La Passante du Sans-Souci l'engage dans son film Mon beau-frère a tué ma sœur avec Michel Serrault, Michel Piccoli, Juliette Binoche. Puis il tourne avec రాబర్ట్ ఎన్రికో జోన్ రూజ్. బిస్సన్ పౌర్సూట్ ఎగలేమెంట్ సెస్ యాక్టివిటీస్ డి'ఔట్యుర్ డ్రామాటిక్ అవెక్ టౌట్ హోంటె బ్యూ (1982), బలిస్ డి టోయి (1985) ఎట్ లా పీయూ ట్రోప్ ఫైన్ (1992). Jean-Pierre Bisson se plaît dans la noirceur, le cynisme et l'arrogance dissimulant parfois une sensibilité d'écorché vif tel le maître chanteur manchot, brutal et pitoyable de Mortie undimanche de plu. Mais à partir des années 1980, il apparaît de plus en plus fréquemment au ceinema, Composant, avec une évidente délectation, une galerie d’individus peu recommandables : banquier voldédoillesinte dipouille malfaiteurs, aux côtés de François Cluzet, Christophe Malavoy, Hubert Deschamps, Véronique Genest. Il donne la réplique à Jean-Pierre Marielle dans Les mois d'avril sont meurtriers tueur sadique, le comédien atteint des sommets dans la monstruosité tranquille et méthodique. Il tourne ensuite dans La Couleur du vent realisé par Pierre Granier-Deferre, Grand metteur en scène français. వైవ్స్ బోయిస్సెట్ మరియు జీన్-పియర్ బిస్సన్ సే రెట్రోవెంట్ ఎ నోయువే పోర్ లే టూర్నేజ్ డి లా ట్రిబు. Puis il enchaîne రేడియో Corbeau. Il est un commissaire de police meprisant et malsain... Un film inédit à découvrir ! లే క్రై డెస్ హోమ్స్ డి ఓకాచా టౌయిటా. 1990లో, ఇల్ జూ ఆక్స్ కోటెస్ ఫ్రాంకోయిస్ నెగ్రెట్, పాట్రిక్ బౌచిటీ, సెర్జ్ రెగ్గియాని డాన్స్ ప్లీన్ ఫెర్. Il పార్టిసిపే à l'épopée incroyable de 37,2 le matin qui marquera un tournant dans la façon de capter l'image, le son, l'esthétique, et un nouveau cinéma est né. Puis un film intimiste Lune froide de Patrick Bouchitey; Il enchaîne avec Germinal de Claude Berri, Jean-Pierre Bisson gargotier vicieux change de répertoire en contribuant au générique de Germinal de Claude Berri. 1994లో, ఇల్ రియాలిస్ ఎట్ ఇంటర్ప్రెట్ మోంటానా బ్లూస్, సోర్టీ సుర్ లెస్ ఎక్రాన్స్ ట్రోయిస్ మోయిస్ అవాంట్ సా మోర్ట్ సర్వెన్యూ లే 12 డిసెంబర్ 1995 ఎ బ్యూన్ ఎన్ కోట్ డి'ఓర్, లా కాజ్ డు డెసెయిస్ కార్డ్ డ్యూసీయా సెరా. Il a dirigé le Theatre de Nice de 1975 à 1978.
జీన్-పియర్ బిస్సన్ డి వికీపీడియా, లైసెన్స్ CC-BY-SA, లిస్ట్ కంప్లీట్ డెస్ కంట్రియుర్స్ సర్ వికీపీడియా.
