Biyografi
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Irene Dunne (d. Irene Marie Dunn, 20 Aralık 1898 - 4 Eylül 1990), 1930'lar, 1940'lar ve 1950'lerin başlarında Amerikalı sinema oyuncusu ve şarkıcıydı. Dunne, Cimarron (1931), Theodora Goes Wild (1936), The Awful Truth (1937), Love Affair (1939) ve I Remember Mama (1948) filmlerindeki performanslarıyla En İyi Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü'ne beş kez aday gösterildi. 1985 yılında Dunne'a sanata yaptığı hizmetlerden dolayı Kennedy Center Onur Ödülü verildi. Dunne, Hollywood tarafından 1929'da Show Boat yol şirketinde rol alırken keşfedildi. RKO ile bir sözleşme imzaladı ve Present Arms müzikalinin film versiyonu olan ilk filmi Leathernecking'de (1930) rol aldı. İlk filmini çektiğinde zaten otuzlu yaşlarındaydı, genç oyuncularla rol rekabeti içindeydi ve yaşını ortaya çıkaracak sorulardan kaçmayı avantajlı buluyordu. Gazetecileri onun 1901 veya 1904'te doğduğu inancını teşvik etti ve ilki, mezar taşına kazınmış tarihti.
1930'larda ve 1940'larda Dunne, orijinal Back Street (1932) ve orijinal Magnificent Obsession (1935) gibi filmlerde popüler bir beyazperde kahramanı haline geldi ve James'in yönettiği Show Boat'ta (1936) Magnolia rolünü yeniden yarattı. Balina. Love Affair (1939), Charles Boyer'la birlikte yaptığı üç filmden ilkidir. Roberta müzikalinin (1935) Fred Astaire-Ginger Rogers film versiyonunda rol aldı ve "Smoke Gets in Your Eyes" şarkısını söyledi.
Dunne, Theodora Goes Wild'da (1936) baş karakter olarak ilk komedi rolünü deneme konusunda endişeliydi, ancak bundan hoşlandığını keşfetti. Komedi konusunda bir yeteneğe sahip olduğu, zarif ve çılgın olanı birleştirme becerisine sahip olduğu ortaya çıktı; bu niteliğini, her ikisi de Cary Grant'le birlikte rol alan The Awful Truth (1937) ve My Favorite Wife (1940) gibi filmlerde sergiledi. Diğer roller arasında Penny Serenade'de (1941) Julie Gardiner Adams, Anna Leonowens rolünde yine Grant, Anna ve Siam Kralı (1946), Babayla Yaşamda Lavinia Günü (1947) ve I Remember Mama'da (1948) Marta Hanson yer alıyor. . The Mudlark'ta (1950), ağır makyaj altında Kraliçe Victoria olarak neredeyse tanınmaz haldeydi.
It Grows on Trees (1952) adlı komedi, Dunne'ın beyazperdedeki son performansı oldu, ancak daha sonra yıllarca uygun film senaryoları arayışında kaldı. Ertesi yıl, New York City'deki 1953 March of Dimes vitrininin açılış gösterisiydi. Kasabadayken What's My Line? programının gizemli konuğu olarak göründü. Ayrıca Ford Tiyatrosu, General Electric Tiyatrosu ve Schlitz Yıldızlar Tiyatrosu'nda televizyon gösterileri yaptı ve 1962'ye kadar oyunculuk yapmaya devam etti.
1952-53'te Dunne, Bright Star radyo programında gazete editörü Susan Armstrong'u canlandırdı. Ortak 30 dakikalık komedi-dramada Fred MacMurray de rol aldı.
Dunne bir röportajında diğer bazı aktrislerin "korkunç hırsına" sahip olmadığını söyledi ve şöyle dedi: "Oyunculuğa sürüklendim ve uzaklaştım. Oyunculuk her şey değildir. Yaşamaktır."
