Antoine Sarışın - Filmler, Fotoğraflar ve Biyografi

Hızlı Kopya Bağlantısı

Sosyal Medyada Paylaş

Popüler

Profesyonel

Daha Fazla Seçenekler

Fotoğraflar Profil Afiş Arka plan Fotoğraflar Logo Etkinlik Tanıtım Ürün Kamera Arkası Fotoğrafları Diğer Fotoğraflar Bilinmeyen Fotoğraflar Videolar Ödüller

Antoine Blondin (11 Nisan 1922 - 7 Haziran 1991) Fransız bir yazardı.

Hussard'lar adı verilen edebiyat grubuna aitti. Aynı zamanda L'Équipe'de spor köşe yazarlığı yapıyordu. Blondin ayrıca Tenorio adıyla da yazdı.

Blondin, adını aldığı Germaine Blondin adlı bir şairin ve bir matbaanın düzeltmeninin oğluydu. Paris'teki Lycée Louis-le-Grand ve Rouen'deki Lycée Pierre Corneille'de okuduktan sonra Sorbonne'da felsefe diploması aldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Roland Laudenbach'la çok yakınlaştı. 1942'de İkinci Dünya Savaşı'nda Alman işgali sırasında zorunlu savaş çalışmaları için Almanya'ya gönderildi. Bu deneyim, 1949'da çıkan ilk romanı L'Europe buissonnière'ye ilham kaynağı oldu. Adını Paris'teki bir edebiyat kafesinden alan Prix des Deux Magots ödülünü kazandı ve ona Marcel Aymé ve Roger Nimier gibi yazarların ve filozofun dostluğunu kazandırdı. , Jean-Paul Sartre. 1953'te genç eleştirmen Bernard Frank, romancılar Roger Nimier, Jacques Laurent ve Blondin'i "les Hussards" olarak adlandırdı ve bu isim kalıcı oldu. Hussar'lar, ortak sağcı edebi mirasları, solcu entelektüellere karşı gençlikteki saygısızlıkları ve "sanat için sanat"a bağlılıklarıyla karakterize ediliyordu. Ancak Blondin'in sağcı eğilimleri, daha sonra oy vermeye geldiği sosyalist François Mitterrand'la dostluğa engel olmadı.

Sonraki romanları Les Enfants du bon Dieu ve L'Humeur vagabonde, eleştirmenlerin Stendhal ile Jules Renard arasına yerleştirdiği farklı bir tarzı doğruladı. "İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra trenler yeniden hareket etmeye başladı. Eşimi ve çocuklarımı bırakarak bundan faydalandım" ve "Çok zayıf kaldım ve işlerim de öyle" gibi ifadeler Blondin'in örnek teşkil etmektedir. kelime oyunu ve mizaha olan ilgi. Dostluk, bohemlik ve II. Dünya Savaşı'nın tarihsel şoku temaları da onun kurgusunda önemli bir yer tuttu. Beğenilen Un Singe en Hiver adlı romanı yayınladıktan sonra Blondin aktif bir gazeteci olarak kaldı, ancak en yakın arkadaşı Roger Nimier'in ölümü onu on yıldan fazla bir süre boyunca kurgu yazmayı büyük ölçüde bırakmaya sevk etti. Yine de kısa öykü derlemesi Quat'saisons ile 1977 Prix Goncourt de la Nouvelle ödülünü kazandı.

Blondin siyasette sağı destekleyen basın yazıları yazdı. Kendisi bir monarşistti ve Aspects de la France, La Nation Française ve Rivarol gibi monarşist yayınlar için yazılar yazdı. Kariyerinin başlangıcında Action Française entelektüelleri ve Maurrassian sağıyla ilişkilendirilmesine rağmen, hayatının ilerleyen dönemlerinde siyasetten uzaklaştı. Ayrıca L'Équipe için Tour de France'ın 27 edisyonunu ve yedi Olimpiyat Oyununu ele aldığı spor yazıları yazdı. Tour de France galibi Bernard Hinault şunları söyledi: "Hiç kimseyle röportaj yapmıyor, yalnızca gördüklerine ve hissettiklerine dair izlenimlerini kaydediyor. Bazen René Fallet de onunla birlikteydi. İkisi de Tur'u seviyor ve basit bir dille söylersek, dönüş yapıyorlar. onu modern bir destana, bir ozanın şarkısına, bir haçlı seferine dönüştürdüler, güzelliğini anlatırken. En sıradan olay bile Blondin için anlamlı hale gelir; sadece onu görmesi ve onun hakkında yazması yeterlidir. Turun statüsünü, ona kendi hakkını vererek yükseltti. kendi kaşesi; her yıl yenilenen bir efsaneye dönüştü. Yarış ne kadar tahmin edilebilir olursa olsun, ilgiyi sürdürebildi." ...

Kaynak: İngilizce Wikipedia'dan "Antoine Blondin" makalesi, CC-BY-SA 3.0 kapsamında lisanslanmıştır.